Petronella,
de verhalenverteller van Erica Pijs
Als kind kon ik verdwijnen in boeken die hele werelden vormgaven, zoals dat van Richard Scarry - een joekel van een boek, waarin je bij elke bladzijde in een ander tafereel belandt: het dorpsplein, de werkplaats van Mr. Fix-it, een drukke straat vol dieren die van alles ondernemen. Ik vond het heerlijk om er in rond te dwalen en steeds weer iets nieuws te ontdekken.
Ik heet zelf ook Petronella. Ik ben o.a. vernoemd naar mijn Oma, aan wie ik heel veel fijne herinneringen heb.
Voluit heet ik Erica Petronella Elisabeth. Aan die middelste naam heb ik, eerlijk gezegd, best lang moeten wennen. Op een bepaald moment begreep ik dat het niet alleen een oubollige, maar vooral een grappige en vrolijke ouderwetse naam is. (Als je maar lang genoeg wacht is alles weer hip! ;-) En toen moest ik ook wel een beetje lachen om mezelf ... En ik vind het heel belangrijk dat je dat af en toe kunt ...
Petronella fluistert zacht: "ik hoorde er altijd al bij."
Petronella en A.I.
Het ziet er mischien gemakkelijk uit op sommige afbeeldingen, maar het valt niet altijd mee. Als je goed kijkt, dan klopt er vaak iets niet en ik werd niet gehinderd door enige kennis over AI. Het is echt zaak om goede prompts te geven, want met ChatGPt kun je letterlijk heel veel kanten op en af en toe nam hij mij (bij mij is Chat een hij;) flink in het ootje. Dan zat ik weer braaf te wachten tot een afbeelding gegenereerd was en kreeg ik uiteindelijk de Oma van Tutje, of een roodharige versie met wilde krullen ...
Zélf tekenen was echter nooit gelukt en zeker ook niet sneller geweest. Dankzij de ongekende mogelijkheden van A.I. kwam Petronella opeens in een stroomversnelling terecht en kreeg binnen no-time een hele wereld om zich heen. Dat AI ook nadelige gevolgen heeft, geloof ik ook, maar daarover later misschien nog eens meer ...
dol op verhaaltjes
Petronella maakt zowel luchtige als moeilijke thema's zachter en beeldend.
