Welkom in Petronella's wereld!
Welkom in de wereld van Petronella. Een wereld vol verhaaltjes en monstertjes. Monstertjes die je misschien al kent, zoals het mostertje van -twijfel, -moeten, -misschien of -hoe het heurt.
Petronella maakt van alles mee met deze monstertjes. Ze kijkt, luistert en ontdekt wat ze haar brengen. Altijd met een vleugje inzicht en meestal met een glimlach.
Schuif maar aan de groene ronde tafel. De thee staat klaar!
De monstertjes duiken graag op als het leven een beetje schuurt. Ze fluisteren inzichten en stellen vragen.
Niet om het ingewikkelder te maken - dat lukt ons zelf al prima ;-)
En wat blijkt?
Met een beetje aandacht, zachtheid en humor lukt het om het allemaal iets helderder te maken.
Petronella's monstertjes
Soms doen Petronella en haar monstertjes leuke dingen samen, zoals een boottochtje maken. Hier zie je haar onderweg met drie van die rakkertjes naar een klein eilandje met een vuurtorentje.
In het bootje zit het monstertje van Misschien - "misschien is ons bootje wel erg vol en zinken we bijna?" - het monstertje van Moeten - "... maar we moeten naar dat eilandje vandaag, dus doorvaren maar!" - en het monstertje van GoedGenoeg - "jongens, het is een heel mooie dag en we hebben alles bij ons om het een nog leukere dag te maken!"
Het monstertje van GoedGenoeg
"Communipassie"
.Iedereen heeft een uniek verhaal te vertellen - en toch lijken onze innerlijke gedachten vaak op elkaar. Ze komen soms alleen vanuit een ander hoekje, met andere drijfveren, of zoals Petronella het graag vertelt, van een of ander klein monstertje dat ons iets probeert wijs te maken. Of we daarnaar luisteren? Soms wel, soms niet. Naar jezelf luisteren valt niet mee, maar naar elkaar luisteren is misschien nog lastiger.
Hoe verrassend kan het zijn om de verhaaltjes gewoon met elkaar te kunnen bespreken? Dat je bij elkaar die -soms gekke - kronkeltjes of monstertjes in je hoofd herkent en weet dat je niet de enige bent?
De monstertjes in Petronella's verhaaltjes worden gehoord. En Petronella? Die is soms wijzer dan ze in eerste instantie dacht en neemt de monstertjes graag op schoot.
Dit doet ze om zachtjes en helder met zichzelf, en ook met anderen te communiceren. Met compassie. Kortom: "communipassie"